Δίκτυο υπηρεσιών ανθρωπίνων σχέσεων






Επικοινωνία Club



S ε μοναχικούς καιρούς που όλα οδηγούν στην αποξένωση, εμείς αντιτάσσουμε την ανθρώπινη επικοινωνία & επαφή!

O πλα μας η αλληλεγγύη, η συντροφικότητα, το χιούμορ, ο διάλογος, ο πολιτισμός & η καλλιτεχνική δημιουργία!

S κοπός να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι μέσα από μια ποιοτικά διαφορετική καθημερινότητα!



Το κλαμπ των εργένηδων

Περιοδικό Σχεδία, Νοέμβριος 2015



«Να σου συστήσω τον Γιώργο, Γιώργο, από εδώ η Δέσποινα. Δέσποινα, αυτός είναι ο Χρήστος»... Κόσμος μπαινοβγαίνει στο παραλιακό μπαρ και οι συστάσεις συνεχίζονται επί ώρα. Νομίζει κανείς ότι βρίσκεται σε πάρτι γενεθλίων, όπου οι παρέες δεν γνωρίζονται μεταξύ τους και αναγκαστικά ο εορτάζων παίζει αυτόν τον άχαρο ρόλο. Ξαφνικά θυμάμαι το αμίμητο ...

«έχουν πάει για ασμπέτε» της Κατερίνας Γιουλάκη (που δεν ήξερε τι ακριβώς σημαίνει το «to know us better») και χαμογελάω. Κάτι ανάλογο συμβαίνει εδώ, σκέφτομαι.

Ο πάγος σπάει με λίγο κόκκινο κρασί και έπειτα από δυο ώρες, οι θαμώνες χορεύουν. Πρόκειται για μικρές παρέες που ανήκουν σε μία ευρύτερη, τη Λέσχη Επικοινωνίας.

Τα σχεδόν 2.500 μέλη του κλαμπ (www.epikinoniaclub.gr), άντρες γυναίκες όλων των ηλικιών (25 και άνω), έχουν τουλάχιστον ένα κοινό γνώρισμα: θέλουν να γυρίσουν σελίδα στη ζωή τους σπάζοντας το καλούπι της μοναξιάς, που δεν τους χωράει πια.

Εδώ ξαναβρήκα το γέλιο

Ήταν παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2007 όταν η νεαρή Δέσποινα τηλεφώνησε στο Club Επικοινωνία και ζήτησε να γίνει μέλος. «Ήμουν απίστευτα απογοητευμένη εκείνο το βράδυ, καθώς με “πρόδωσε” η καλύτερή μου φίλη και ξαφνικά βρέθηκα μόνη μου. Δεν υπήρξε δεύτερη σκέψη. Αποφάσισα αμέσως, έστω και μια τέτοια βραδιά, να χτυπήσω την πόρτα του Club»...

Από τις γνωριμίες των μελών έχουν προκύψει γάμοι, ενώ έχουν αναπτυχθεί και δυνατές φιλίες.

Η 32χρονη Θάλεια διέμενε για αρκετά χρόνια στη Μ. Βρετανία. Οταν επέστρεψε στην Αθήνα, διαπίστωσε ότι οι περισσότεροι φίλοι της είτε είχαν παντρευτεί είτε είχαν μετακομίσει εκτός Αθηνών. «Είμαι τρία χρόνια εδώ και περνάω καλά. Έχω πλέον κολλητούς φίλους με τους οποίους βγαίνω και κατά μόνας», λέει στην «Κ» η Θάλεια.

Δίπλα της η Εύα, από τα πρώτα μέλη. «Όταν ήρθα εδώ, ήμουν μαύρα χάλια. Ψυχολογικά πολύ πεσμένη. Ήταν τόση η εγκαρδιότητα και η οικειότητα που συνάντησα, που αποφάσισα να παραμείνω. Και μόνο που ξέρεις ότι έχεις και πέντε - δέκα προσκλήσεις το μήνα, για να πας κάπου, είναι πολύ σημαντικό». Η Εύα παραδέχεται ότι το βασικό της κίνητρο ήταν η εύρεση συντρόφου, αν και κάτι τέτοιο δεν έχει ευδοκιμήσει μέχρι στιγμής. «Δεν πτοούμαι όμως»...

Ο Δημήτρης, 44 ετών, ασφαλιστής είχε αρχίσει να κουράζεται από τις δικαιολογίες των παντρεμένων φίλων του, οι οποίοι με τον καιρό εξαφανίζονταν και αποφάσισε να αλλάξει παρέες. «Οι παλιοί μου φίλοι έγιναν όλοι του καναπέ. Σταμάτησαν να βγαίνουν, να διασκεδάζουν και ήταν συνεχώς γεμάτοι υποχρεώσεις. Αυτό που μου έλειπε περισσότερο ήταν το γέλιο. Ο κόσμος έχει ξεχάσει να γελάει. Εδώ το ξαναβρήκα», λέει ο Δημήτρης.

Και γιατί άραγε πρέπει κάποιος να εγγραφεί σε μία λέσχη, για να επικοινωνήσει με τους ανθρώπους, να δικτυωθεί, να σχετιστεί; Δεν μπορεί να το επιδιώξει μόνος του; Δεν μπορεί απλώς να του συμβεί στην καθημερινότητά του; Μπορεί εύκολα κανείς να αναρωτηθεί γιατί να επιλέξει μια οργανωμένη μορφή επικοινωνίας, που στα μάτια ορισμένων φαντάζει αφύσικη.

«Ναι υπάρχει αυτό το κοινωνικό ταμπού. Όπως κάποιοι δεν εγκρίνουν την επικοινωνία μέσω Internet, έτσι δεν δέχονται ούτε αυτήν», εξηγεί στην «Κ» η ψυχολόγος του κλαμπ κ. Μαρία Λασιθιωτάκη.

«Το σκοτάδι δεν το διώχνεις με το σκοτάδι. Ανάβεις όσα πιο πολλά κεριά μπορείς και φεύγει το σκοτάδι», λέει μια κινέζικη ρήση. Αν υποθέσουμε ότι σκοτάδι είναι η μοναξιά που βιώνει ο σύγχρονος άνθρωπος, τότε ο μόνος τρόπος να τη διώξει κανείς είναι να ανοίξει ένα νέο παράθυρο στην επικοινωνία. Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος της κ. Τόνιας Γερακάρη, δημιουργού του Club, που αριθμεί ήδη πέντε χρόνια και περίπου δέκα εκδηλώσεις κάθε μήνα για τους συμμετέχοντες: από λογοτεχνικές, θεατρικές βραδιές και βραδιές γευσιγνωσίας μέχρι εκδρομές και πάρτι. Υπάρχει ένα σταθερό στέκι (μπαρ εστιατόριο), όπου τα μέλη του μπορούν να συναντιούνται κάθε Τρίτη, ενώ δεν λείπει η ψυχολογική υποστήριξη και τα μαθήματα αυτοβελτίωσης σε όσους αισθάνονται αδύναμοι.

Η αρχική ιδέα ήταν να λειτουργήσει ως λέσχη χωρισμένων, όπως τα αντίστοιχα club στο εξωτερικό (ΗΠΑ, Μ. Βρετανία). Όπερ και εγένετο. Στην πορεία όμως διαπιστώθηκε ότι η ομάδα αυτών των ανθρώπων θα μπορούσε να διευρυνθεί και με νεότερα σε ηλικία μέλη, τα οποία είτε δεν έχουν παντρευτεί είτε απλώς δεν έχουν ερωτικό σύντροφο. Φυσικά, οι ανάγκες των ανθρώπων που τελικώς γίνονται μέλη δεν είναι μονοδιάστατες.

«Δεν πρόκειται για γραφείο συνοικεσίων ούτε για ραντεβού στα τυφλά», εξηγεί ο Χρήστος, μέλος και συνεργάτης της κ. Γερακάρη. «Εδώ, η εύρεση συντρόφου δεν είναι αυτοσκοπός. Αν προκύψει φυσικά, είναι καλοδεχούμενο. Έρχονται κυρίως άνθρωποι που θέλουν να διευρύνουν τον κοινωνικό κύκλο τους, να δημιουργήσουν νέες σχέσεις, είτε φιλικές είτε ερωτικές, σ’ ένα προστατευμένο περιβάλλον, καθώς η διαδικασία συμμετοχής είναι φιλτραρισμένη».

Έτσι, συνήθως απορρίπτονται άτομα τα οποία θα προκαλούσαν δυνητικά πρόβλημα στους άλλους, άτομα με έντονες ψυχικές διαταραχές για παράδειγμα. «Προτιμάμε ανθρώπους με ήθος, ευγένεια και θετική σκέψη, διότι υπάρχουν και ορισμένοι που απλώς αναπαράγουν το υπαρξιακό τους αδιέξοδο», υποστηρίζει η κ. Γερακάρη.

Η εγγραφή στο Club κοστίζει 100 ευρώ για τους νέους και 150 για τους υπόλοιπους, ενώ η ετήσια συνδρομή στοιχίζει αντίστοιχα 200 και 250 ευρώ και περιλαμβάνει κάποιες δωρεάν εκδηλώσεις και εκπτώσεις.

Μεγάλο πρόβλημα στους νέους

Σύμφωνα με την ειδικό κ. Μ. Λασιθιωτάκη, η ανάγκη που φέρνει κάποιον στη Λέσχη είναι «η κάλυψη της μοναξιάς». «Ξέρετε, δεν είναι εύκολο για έναν 45άρη που οι φίλοι του έχουν παντρευτεί και αποκτήσει παιδιά να συνεχίσει να κάνει παρέα μαζί τους. Χρειάζεται κάτι άλλο. Εκείνο, όμως, που μου κάνει εντύπωση είναι ότι τα νέα παιδιά (25 - 35 ετών) αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο πρόβλημα. Τα περισσότερα εργάζονται σκληρά με εξαντλητικά ωράρια και δεν έχουν χρόνο για ιδιωτική ζωή ή δεν μπορούν να συντονιστούν χρονικά μεταξύ τους. Εχω γνωρίσει πολλές κοπέλες και μάλιστα εμφανίσιμες που δεν έχουν κάνει ερωτική σχέση διότι πολλά από τα αγόρια της ηλικίας τους προτιμούν τη μοναξιά του Internet. Φοβούνται μάλλον να δοκιμάσουν την αποτυχία μιας σχέσης, επειδή έχουν μεγαλώσει υπερπροστατευμένα».




To Club στα Media


ΤΑ ΝΕΑ

της Μάρθας Kαϊτανiδη

«Έχω φίλους και κοινωνική ζωή. Ωστόσο όλα αυτά τα χρόνια αφιερώθηκα στην καριέρα μου. Οι ρυθμοί της ζωής με συνεπήραν. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα πως όλοι οι φίλοι μου...»

ΔΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

in2life.gr

της Έλενα Μπούλια

Η έλλειψη κοινωνικών σχέσεων όχι μόνο προκαλεί δυστυχία αλλά μπορεί να βλάψει την σωματική και νοητική υγεία κάποιου, σύμφωνα με επιστημονική έρευνα του Πανεπιστημίου του Σικάγο... 

ΔΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

espressonews.gr

της Ανθής Βούλγαρη

«Έπειτα από τριάντα χρόνια γάμου, χώρισα. Δεν ήθελα τίποτα που να μου θυμίζει τα παλιά. Εδώ κατάφερα να γυρίσω σελίδα»...


ΔΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

e-psychology.gr

Σχόλια στο site

Τώρα τελευταία βλέπω να διαφημίζεται ολοένα και περισσότερο το Επικοινωνία Club , το οποίο λέγεται ότι έχει σαν σκοπό τη δημιουργία γνωριμιών...

ΔΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Της Έλενας Καρανάτση

«Να σου συστήσω τον Γιώργο, Γιώργο, από εδώ η Δέσποινα. Δέσποινα, αυτός είναι ο Χρήστος»... Κόσμος μπαινοβγαίνει στο παραλιακό μπαρ και οι συστάσεις ...

ΔΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ

Όλοι μαζί μια παρέα

Τετάρτη βράδυ στο «στέκι» της Αγ. Παρασκευής έδωσαν ραντεβού 30 άνθρωποι που «κλείδωσαν» τη μοναξιά τους στο σπίτι. Ανδρες και γυναίκες, μέλη του “ΕπικοινωνίαClub” ...

ΔΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ



SHARE THIS PAGE!